مهمترین موارد در سلامت الکترونیکی

این روزها همه در مورد سلامت الکترونیکی صحبت می‌کنند که تبدیل به موضوعی پرطرفدار در جهان شده است. اما تعداد کمی از مردم تعریف مشخصی از این اصطلاح نسبتاً جدید ارائه داده‌اند. این اصطلاح که قبل از سال 1999 به سختی مورد استفاده قرار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌گرفت، اکنون به عنوان یک کلمه پرکاربرد شناخته می شود، که برای توصیف نه تنها “پزشکی اینترنتی”، بلکه تقریباً همه موارد مربوط به رایانه و دارو نیز استفاده می‌شود.

این اصطلاح ظاهراً اولین بار توسط رهبران صنعت و افراد بازاریاب به جای افراد آکادمیک در این حوزه به کار رفته است. آنها این اصطلاح را در راستای “کلمات الکترونیکی” دیگر مانند تجارت الکترونیکی، کسب‌وکار‌‌ الکترونیکی، راه‌حل‌های الکترونیکی و غیره ایجاد کردند و در تلاش برای انتقال وعده‌ها، اصول و هیجان پیرامون تجارت الکترونیکی در عرصه سلامت و ارائه گزارشی از فرصت‌های جدیدی که اینترنت در حوزه بهداشت و درمان گشوده است بودند. به عنوان مثال، اینتل از سلامت الکترونیکی به عنوان “تلاشی هماهنگ توسط رهبران صنعت بهداشت و فناوری پیشرفته برای استفاده کامل از مزایای موجود از طریق همگرایی اینترنت و مراقبت‌های بهداشتی” یاد کرد.

از آنجا که اینترنت فرصت‌ها و چالش‌های جدیدی را برای صنعت سنتی فناوری اطلاعات مراقبت‌های بهداشتی ایجاد کرده است، استفاده از اصطلاح جدید برای پرداختن به این مسائل مناسب به نظر می‌رسید. این چالش‌های جدید برای صنعت فناوری اطلاعات مراقبت‌های بهداشتی عمدتا در سه قسمت B2B ، B2C و C2C به ترتیب موجب افزایش توانایی مصرف‌کنندگان در تعامل آنلاین با سیستم‌هایشان، امکانات بهتر برای انتقال داده‌ها از موسسه به موسسه و ارائه امکانات جدید برای ارتباط با مصرف‌کنندگان بوده است.

بنابراین، چگونه می‌توان سلامت الکترونیکی را در حوزه آکادمیکی تعریف کرد؟ یک عضو هیئت تحریریه مجله تحقیقات اینترنتی پزشکی بیان کرد که اصطلاح سلامت الکترونیکی باید در حوزه تجارت و بازاریابی باقی بماند و در ادبیات و گفتمان‌های علمی پزشکی از آن اجتناب شود. با این حال، این اصطلاح قبلاً وارد ادبیات علمی شده است. امروزه، مقالات بسیاری هستند که حاوی اصطلاح “سلامت الکترونیکی” در عنوان یا در بخش خلاصه خود می‌‌باشند. با این حال، یکی دیگر از اعضای هیئت تحریریه متذکر شد که تثبیت تعریفی برای سلامت الکترونیکی در اینترنت امکانپذیر نمی‌باشد زیرا اینترنت یک محیط پویا بوده و دائماً در حال حرکت می‌باشد.

سلامت الکترونیکی

کاملاً واضح به نظر می‌رسد که سلامت الکترونیکی فراتر از صرفا یک توسعه فنی می‌باشد. در ادامه اصطلاح و مفهوم آن را به شرح زیر توضیح خواهیم داد:

سلامت الکترونیکی یک زمینه نوظهور در تقاطع انفورماتیک پزشکی، بهداشت عمومی و کسب‌وکار است که با اشاره به خدمات بهداشتی و اطلاعاتی که از طریق اینترنت و فناوری‌های مربوطه تحویل یا تقویت می‌شوند، می‌باشد. به مفهوم وسیع‌تر، این اصطلاح نه تنها یک پیشرفت فنی، بلکه یک روحیه، یک روش تفکر، یک نگرش و تعهد برای تفکر شبکه‌ای و جهانی است تا بتوانند مراقبت‌های بهداشتی به صورت محلی، منطقه‌ای و جهانی را با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات بهبود دهند. هدف از این تعریف این است که سلامت الکترونیکی مواردی بیش از “اینترنت و دارو” را در بر‌می‌گیرد.

10 مورد مهم در سلامت الکترونیکی:

1.کارایی و اثر بخشی

یکی از وعده‌های سلامت الکترونیکی افزایش کارایی در مراقبت‌های بهداشتی و در نتیجه کاهش هزینه‌ها است. یک راه ممکن برای کاهش هزینه‌ها، اجتناب از مداخلات تشخیصی یا درمانی تکراری یا غیرضروری می‌باشد. این از طریق فراهم‌کردن امکانات بین مراکز بهداشتی و درگیر‌کردن بیمار در مراحلی که می‌تواند به این روند کمک کند می‌باشد. ‌

2.افزایش کیفیت مراقبت

افزایش کارایی نه تنها شامل کاهش هزینه‌ها، بلکه در عین حال بهبود کیفیت است. سلامت الکترونیکی کیفیت مراقبت‌های بهداشتی را افزایش دهد. به عنوان مثال با مقایسه بین ارائه‌دهندگان مختلف، مصرف‌کنندگان را به عنوان قدرت اضافی برای تضمین کیفیت درگیر می‌کند و بیمارها را به بهترین ارائه‌دهندگان کیفیت هدایت می‌کند.

3.مدارک مبتنی بر شواهد

مداخلات بهداشتی الکترونیکی باید مبتنی بر شواهد باشند. به این معنا که اثربخشی و کارآیی آنها نباید بر پایه فرض و گمان باشند. بلکه باید با ارزیابی دقیق علمی اثبات شوند. هنوز کارهای زیادی در این زمینه می‌بایست انجام شود.

4.توانمند‌سازی مصرف‌کنندگان و بیماران

با در دسترس قرار‌دادن پایگاه‌های دانش پزشکی و سوابق الکترونیکی شخصی برای مصرف‌کنندگان از طریق اینترنت، سلامت الکترونیکی راه‌های جدیدی را برای داروی بیمار محور باز می‌کند و امکان انتخاب بیمار را مبتنی بر شواهد فراهم می‌کند.

5.تشویق و ترغیب

تشویق برای ایجاد رابطه جدید بین بیمار و متخصص بهداشت، به سوی یک مشارکت واقعی، جایی که تصمیمات به صورت مشترک گرفته می‌شود.

6.آموزش

آموزش پزشکان از طریق منابع آنلاین (آموزش پزشکی مداوم) وآموزش مصرف‌کنندگان (آموزش بهداشت و سلامت).

7.امکان تبادل اطلاعات

امکان تبادل اطلاعات و برقراری ارتباط به روشی استاندارد بین موسسات مراقبت‌های بهداشتی.

8.گسترش دامنه مراقبت‌های بهداشتی از مرزهای مرسوم آن

این موضوع هم به معنای جغرافیایی و هم به معنای مفهومی می‌باشد. سلامت الکترونیکی مصرف‌کنندگان را قادر می‌سازد تا به راحتی از طریق ارائه‌دهندگان جهانی خدمات بهداشتی را به صورت آنلاین دریافت کنند. این خدمات می‌توانند از مشاوره ساده گرفته تا مداخلات پیچیده تر یا محصولاتی از جمله دارویی باشد.

9.اخلاق

سلامت الکترونیکی شامل اشکال جدیدی از تعامل بیمار و پزشک است و مسائل اخلاقی مانند تمرین حرفه‌ای آنلاین، رضایت آگاهانه، حریم خصوصی و مسائل عدالت را با چالش‌ها و تهدیدهای جدید مواجه می‌کند.

10.عدالت

عادلانه‌تر ساختن مراقبت‌های بهداشتی یکی از نویدهای سلامت الکترونیکی است، اما در عین حال تهدید قابل توجهی وجود دارد که ممکن است سلامت الکترونیکی شکاف بین قشر مرفه و ضعیف را عمیق تر کند. افرادی که پول، مهارت و دسترسی به رایانه و شبکه را ندارند، نمی‌توانند به طور موثر از رایانه استفاده کنند. در نتیجه، این جمعیت بیماران (که می‌توانند بیشترین بهره را از اطلاعات بهداشتی ببرند) افرادی هستند که کمترین بهره را از پیشرفت فناوری اطلاعات می‌رند، مگر اینکه اقدامات سیاسی دسترسی عادلانه برای همه را تضمین کند. شکاف دیجیتالی در حال حاضر بین جمعیت روستایی در مقابل شهرها، ثروتمند در مقابل فقیر، جوان در برابر پیر، مرد در مقابل زن و در بین بیماری‌های فراموش شده نادر در مقابل شایع است.

علاوه بر ده موارد ذکر شده در بالا، سلامت الکترونیکی می‌بایست آسان برای استفاده، سرگرم کننده و هیجان‌انگیز باشد و قطعا باید در جهان امروز وجود داشته باشد.

منبع

نظری دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.